شرح بیماری

ایدز عبارت‌ است‌ از بوجود آمدن‌ ضعف‌ عمده‌ در دستگاه‌ ایمنی‌ بدن‌ (نقص‌ ایمنی‌). این‌ امر باعث‌ کاهش‌ توانایی‌ بدن‌ در مقابله‌ با عفونتها و توانایی‌ سرکوب‌ سلول‌های‌ غیرطبیعی‌ مثل‌ سلول‌های‌ سرطانی‌ می‌شود. ویروس‌ ایدز سلول‌های‌ ایمنی‌ موجود در خون‌ (لنفوسیت‌ها) و سلول‌های‌ ایمنی‌ موجود در بافت‌ها مانند مغز استخوان‌، طحال‌، کبد و گره‌های‌ لنفاوی‌) را درگیر می‌سازد. این‌ سلول‌ها در تولید پادتن‌ برای‌ مقابله‌ با بیماریها و سرطانها نقش‌ دارند. در مجموع‌ باید گفت‌ که‌ ایدز یک‌ نوع‌ نقص‌ ایمنی‌ ثانویه‌ است‌ که‌ در سیر عفونت‌ با ویروس‌ ایدز ایجاد می‌شود.

جوانان يکی از گروه هايی بودند که به مراتب در مقابل HIV و ايدز ايمن بودند. اما امروزه بيش از نيمی از افرادی که آلوده می شوند را جوانان زير 25 سال تشکيل می دهند. در اين ميان دختران نسبت به پسران به ميزان بيشتری و در سنين پايين تری در معرض خطر آلودگی به HIV قرار گرفته اند.

علت بیماری

عامل بیماری ایدز یک نوع ویروس از گروه رترو ویروسها است که باعث کاهش توانایی سیستم ایمنی بدن میزبان می‌شود. علایمی که ما در بیماری ایدز می‌شناسیم مربوط به بیماریهایی است که در اثر نقص دستگاه ایمنی بدن تولید می‌شوند. در اکثر بیماریهای ویروسی وضع به این منوال است که سلولهای مملو از ویروس ویروسها را آزاد کرده و این ویروسها خود را با پادتنهای آماده مواجه می‌بینند. در چنین وضعی بیماری شخص برطرف می‌شود. اما در مورد ویروس ایدز وضع به گونه‌ای دیگر است.

در اینجا اولین ویروسی که وارد اولین سلول میزبان می‌شوند از حمله پادتنها در امان می‌مانند. ویروسهای جدیدی که از سلول خارج می‌شوند بعضا توسط پادتنها خنثی می‌شوند اما ژنهای اولیه در درون سلول میزبان به تولید ویروس ادامه می‌دهند. ممکن است که ویروس در بدو ورود به سلول میزبان به صورت غیر فعال درآید و بعد از گذشت چندین سال به مساعد شدن اوضاع فعالیت بیماریزایی خود را آغاز کند. این ویروس دستگاه ایمنی بدن را تضعیف می‌کند و در این یک سرماخوردگی ساده هم می‌تواند برای شخص مشکل ساز باشد.

عوامل تشدید کننده بیماری

• تماس‌ جنسی‌ با افراد آلوده‌. همجنس‌بازها در معرض‌ بیشترین‌ خطر هستند.
• بی‌بند و باری‌ جنسی‌
• استفاده‌ از سرنگهای‌ آلوده‌ برای‌ تزریق‌ مواد مخدر
• تزریق‌ خون‌ یا فرآورده‌های‌ خونی‌ آلوده‌
• مواجهه‌ کارکنان‌ بیمارستانها و تکنسینهای‌ آزمایشگاهی‌ با خون ‌، مدفوع‌ ، یا ادرار افراد آلوده‌ به‌ ویروس‌ ایدز

پیشگیری‌

• از تماس‌ جنسی‌ با افراد آلوده‌ یا افرادی‌ که‌ مواد مخدر تزریقی‌ مصرف‌ می‌کنند خودداری‌ شود.
• از کاندوم‌ استفاده‌ شود.
• از بی‌بندوباری‌ جنسی‌ خودداری شود.
• خون‌ یا فرآورده‌های‌ خونی‌ باید از لحاظ‌ آلودگی‌ بررسی‌ شده‌ باشد

تشخیص بیماری

تشخیص این بیماری از طریق آزمایش خون امکان‌پذیر است. خوشبختانه در کشور ما این آزمایش به صورت رایگان انجام می‌شود تا افراد مختلف از سلامتی خود اطمینان حاصل کنند.

درمان

در حال‌ حاضر داروها در معالجه‌ عفونت‌ ایدز مؤثر نیستند. برای‌ مقابله‌ با عفونت‌ها یا پیشگیری‌ از آنها ممکن‌ است‌ آنتی‌بیوتیک‌ تجویز شود. داروهای‌ ضد ویروسی‌ مانند دیدانوزین‌ ، استاوودین ، زالسی‌ تابین‌ ، زیدوودین‌ و نیز داروهای‌ مهارکننده‌ پروتئاز در درمان‌ عفونت‌ با ویروس‌ ایدز مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند و ممکن‌ است‌ پیشرفت‌ بیماری‌ را به‌ تأخیر اندازند. تجویز آنها باید توسط‌ پزشکان‌ با تجربه‌ انجام‌ پذیرد. با این‌ داروها (مثل‌ زیدووین‌) می‌توان‌ انتقال‌ عفونت‌ به‌ نوزادان‌ مادران‌ حامله‌ را کاهش‌ داد. تحقیقات‌ زیادی‌ در رابطه‌ با داروهای‌ جدیدتر و واکسن‌ آن‌ از طریق مهندسی ژنتیک در دست‌ انجام‌ هستند.

ویروس انفولانزا خوکی

چگونه مراقبت کنیم؟

آنفولانزای خوکی همانند دیگر انواع سرماخوردگی می باشد؛ به شدت توصیه می شود که مکررا دست های خود را به خوبی با آب و صابون و یا هر ماده تمیز کننده استاندارد دیگری بشوئید.

تا کنون، تحقیقات در مورد نحوه انتقال این ویروس تکمیل نشده است؛ با این حال از هرگونه تماس با افرادی که سرما خورده اند جلوگیری کنید.

تنها راه جلوگیری از سرایت این بیماری، انجام و تشدید مراقبت های لازم است.

علائم

این آنفولانزا همانند دیگر سرماخوردگی، همراه با سردرد، گلودرد،کوفتگی عضلانی، درد مفاصل، تب و لرز و گاها تهوع و اسهال می باشد.

این بیماری در صورت اقدام به موقع، قابل درمان است و سازمان بهداشت جهانی نیز داروی «تامی فلو» را برای آن تا کنون پیشنهاد کرده است.

به نوشته گاردین، مرکز این بیماری در مکزیک بوده است و عمده افرادی که از مکزیک بازگشته آن، تحت مراقبت قرار گرفته اند.

152 کشته، موارد مشکوک فزاینده

تا کنون، 1995 نفر در مکزیک مشکوک به این بیماری هستند که 26 نفر آنان به طور قطعی آنفولانزای خوکی گرفته اند. 152 نفر نیز در مکزیک جان خود را از دست داده اند.

هم چنین 3 نفر در گواتمالا،12 نفر در کلمبیا، 1 نفر در پرو،2 نفر در برزیل، 8 نفر در شیلی، 1 نفر در آرژانتین در میان کشورهای آمریکای لاتین، مشکوک به آنفولانزای خوکی هستند.

در ایالات متحده آمریکا نیز 17 نفر تحت مراقبت هستند و 64 نفر به آن مبتلا شده اند. 6 نفر نیز در کانادا به این مریضی گسترده دچار شده اند.

در انگلستان نیز 2 نفر قطعا آنفولانزای خوکی گرفته و 21 نفر تحت مراقبت هستند.

در میان دیگر کشورهای اروپایی نیز، 4 نفر در ایرلند، 5 نفر در فرانسه، 40 نفر اسپانیا، 1 نفر در یونان،  12 نفر در دانمارک، 13 نفر در سوئد، 5 نفر در چک، 5 نفر در آلمان در قرنطینه به سر می برند.

هم چنین 2 نفر نیز در اسپانیا آنفولانزای خوکی گرفته اند.

دو نفر نیز در سرزمین های اشغالی به این مرض مبتلا شده است و یک نفر تحت مراقبت به سر می برد.

111 نفر نیز در استرالیا مشکوک هستند. 11 نفر نیز در نیوزیلند به این آنفولانزای گسترده دچار شده اند و 43 نفر نیز به آن مشکوک هستند.

در مجموع تا کنون، آنفولانزای خوکی به 21 کشور سرایت کرده است.

در عین حال، برخی از کارشناسان گفته اند که توجه به کسانی که نشانه های آنفلوآنزای خوکی را نشان می دهند چندان فایده ای در جلوگیری از شیوع این بیماری ندارد زیرا این عوارض آنفلونزای خوکی مدتی پس از ورود ویروس عامل بیماری به بدن شخص مبتلا، قابل مشاهده و تشخیص است.

اقدامات بعمل آمده

اکثر فرودگاه های جهان به ایجاد قرنطینه اجباری روی آورده اند.

به گزارش فردا از بی بی سی، در آلمان، اقداماتی برای معاینه مسافران مظنون به ابتلای به آنفلوآنزای خوکی در فرودگاه بین المللی فرانکفورت به اجرا گذاشته شده و فرانسه نیز تدابیر مشابهی را در فرودگاه شارل دوگل اتخاذ کرده است.

کشورهای شرق آسیا، که مراکز اصلی بروز بیماری های سارس و آنفلوآنزای مرغی در سال های اخیر بوده اند، به خصوص در مورد شیوع آنفلوآنزای خوکی احساس نگرانی می کنند و هشدارهای سازمان بهداشت جهانی را به دقت مورد توجه قرار داده اند.

سنگاپور، تایلند، ژاپن و فیلیپین با استفاده از دماسنج های مخصوص، مسافرانی را که از منطقه آمریکای شمالی به این کشورها وارد می شوند تحت معاینه قرار می دهند و کره جنوبی و اندونزی نیز گفته اند همین شیوه را به کار خواهند گرفت.

هنگ کنگ و تایوان، همراه با روسیه، اعلام کرده اند که مسافران بازگشتی از مناطق آلوده را در قرنطینه قرار می دهند و دولت چین نیز از کسانی که ظرف دو هفته اخیر دارای عوارض بیماری آنفلوآنزا بوده اند خواسته خود را به مراکز درمانی معرفی کنند.

درهمین رابطه، باراک اوباما رییس جمهوری امریکا نیز ضمن ابراز نگرانی از شیوع این بیماری خواستار مقابله هرچه سریع‌تر برای جلوگیری از همه گیرشدن ویروس آنفولانزای خوکی شد.

خوش بختانه تا کنون، موردی از این بیماری در کشور ما گزارش نشده است؛ با این وجود و با توجه به شیوع گسترده آن، طبیعی است که مسئولان بهداشتی کشور همانند مورد آنفولانزای مرغی، تدابیر لازم را اندیشیده اند.

قارچ های پوستی و راه درمان آنها
قارچ ها جزء نباتات یا گیاهان پست هستند ولی تاکنون ساختمانی شبیه به ریشه، ساقه، برگ، گل و دستگاه آوندی یا کلروفیل (سبزینه) در آنها دیده نشده است. این موجودات گیاهی، تک سلولی یا چند سلولی هستند و به علت نداشتن کلروفیل، قادر به سنتز گلوکز و تأمین غذای خود نیستند، اجباراً به صورت انگلی روی پوست، ناخن و موی انسان و حیوانات زندگی کرده و از ماده کرآتین آنان (ماده غذایی آماده) تغذیه می کنند. این قارچ ها می توانند غیر بیماری زا و یا بیماری زا باشند و در تمام کره خاکی وجود دارند. قارچ های بیماری زا می توانند در سطح پوست و مو و ناخن زندگی کرده علائم بالینی ایجاد کنند که به آنها قارچ های سطحی گویند. بعضی از انواع آنها از طریق پوست و یا استنشاق از مسیر ریه ها و گردش خود به بافت های عمقی رفته و ایجاد بیماری می کنند که به آنان قارچ های عمقی گویند.

قارچ های سطحی

مورد بحث ما قارچ های سطحی است که در روی پوست، مو و ناخن اکثر افراد قرار می گیرند ولی همه آنها ایجاد بیماری نمی کنند. برای این که فردی به ضایعات قارچی مبتلا شود باید شرایط ابتلا در او فراهم شود.

عوامل بیماری

مهمترین علت ابتلا به قارچ، عدم رعایت بهداشت است ؛ زیرا مواد شوینده مانند صابون ها و شامپوها تمامی شرایط زیستی برای قارچ ها را از بین می برند؛ لذا افرادی که استحمام مرتب نداشته باشند و ضمن فعالیت های شغلی و یا ورزشی دچار تعریق شوند، امکان ابتلا به این قارچ ها را پیدا می کنند.

عامل دیگر برای ابتلا به قارچ های بیماری زا کاهش قدرت دفاعی بدن است. افرادی که بیماری های ضعیف کننده و مزمن دارند مانند افراد مبتلا به کم خونی، بیماری قند، مبتلایان به سرطان ها، ایدز مصرف طولانی مدت داروهای مضعف سیستم ایمنی مانند داروهای کورتونی و از این قبیل با کوچکترین غفلت از بهداشت شخصی ممکن است به بیماری های قارچی پوست، مو و یا ناخن ها مبتلا شود. لذا پزشک معالج علاوه بر درمان های اختصاصی ضد قارچ، باید بیماری زمینه ای بیمار را با همکاری متخصص مربوطه معالجه کند وگرنه به طور مکرر بیماری قارچی حتی با مصرف داروهای مناسب ضد قارچی بعد از مدتی عود می کند. انسان سالم ممکن است که از طریق تماس مستقیم با انسان آلوده، حیوان آلوده و یا خاک مبتلا شود.

قارچ کچلی

اصطلاحاً به بیماری های قارچی بیماری زا، کچلی گویند که برحسب این که کدام قسمت پوست، مو یا ناخن را گرفتار کند به کچلی سر، کچلی بدن، کچلی کشاله ران، کچلی دست، کچلی پا، کچلی ناخن و کچلی ریش طبقه بندی می شوند.

علائم بالینی تمامی کچلی ها تقریباً شبیه هم بوده و توسط پزشکان به آسانی قابل تشخیص است و در موارد مشکوک با نمونه برداری از محل مشکوک و رنگ آمیزی مناسب، ضایعات قارچی را در زیر میکروسکوپ ، تشخیص قطعی داده و چنانچه بلافاصله درمان دارویی مناسب انجام شود، بدون باقیماندن آثار بیماری، بهبودی حاصل می شود.

ضایعات پوست و مو به صورت زمینه قرمز می باشد که به دلیل ایجاد التهاب است و در مواردی پوسته هایی روی آنها دیده می شود که اغلب از حاشیه گسترش یافته و از مرکز بهبود می یابند و شبیه حلقه می شوند. این ضایعات اغلب خارش خفیف دارند و در نواحی مودار چنانچه درمان به تأخیر افتد ممکن است ریشه موها گرفتار شود و حتی پس از درمان، موها رویش مجدد پیدا نکنند و طاسی دائمی ایجاد شود. بعد از تماس فرد سالم با انسان یا حیوان یا خاک آلوده بلافاصله علائم بیماری ظاهر نمی شود، برحسب نوع قارچ و محل ضایعه، دوره ی مخفی یک تا هشت هفته باید طی شود. در موها علاوه بر زمینه قرمز و پوسته دار شدن، شکستگی ساقه موها هم به وجود می آید و چنانچه با یک موچین مو را بکشیم به آسانی کنده می شود.

کچلی ها با منشأ حیوانی (مثلاً در قصاب ها و دامداران) اغلب زمینه التهاب و تورم و ترشح دارند و امکان طاسی دائمی در آنها بیشتر از منشأ انسانی یا خاکی است. در مواردی ممکن است علائم بالینی با بعضی بیماری های پوست و موی غیر قارچی اشتباه شود که در این صورت با نمونه برداری و آزمایش در آزمایشگاه به آسانی می توان بیماری قارچی را تشخیص داد. به غیر از درمان های دارویی، رعایت نکات زیر جهت دستیابی به نتایج صد درصد، بخصوص در مواقعی که درمان های دسته جمعی (در مدارس، یا سربازخانه ها) صورت می گیرد، ضروری است:



• کوتاه کردن موی سر در آغاز، وسط و ختم مرحله درمان در تمام افراد مذکر، و بانوان کمتر از 12 سال؛

• استفاده از داروهای ضد قارچ موضعی مانند الکل 5 درصد یا تنتورید؛

• پوشاندن سر با کلاه یا روسری جهت ممانعت از پخش قارچ در محیط اطراف بیماران در ضمن درمان؛

• جوشاندن البسه و ملحفه جهت ممانعت از برگشت بیماری؛

• درمان توأم بیمار و همسر وی در مواردی که قارچ کشاله ران در متأهلین باشد؛

• خشک نگاهداشتن موضع و پرهیز از رطوبت مداوم در موارد قارچ های لای انگشتان پا، زیر بغل، کشاله ران و گردن. به بیماران توصیه می شود که ضمن استحمام مداوم و روزانه، بعد از حمام بلافاصله با پارچه یا حوله تمیزی تمام پوست و موی بدن خصوصاً چین ها را خشک کنند؛

• در صورت تشخیص بیماری های زمینه ای مانند کم خونی و بیماری قند و غیره با همکاری متخصص مربوطه علاوه بر درمان ضد قارچ، بیماری زمینه ای را درمان، یا حداقل کنترل کنند.

درمان

خوشبختانه داروهای متعدد و مؤثری در دو دهه اخیر وارد بازار دارویی ایران شده است. نکته مهم در درمان این است که یکی دو هفته بعد از مصرف داروهای خوراکی علائم بالینی بسیار کاهش یافته و یا ضایعه به ظاهر بهبود می یابد. اما چنانچه مدتی که پزشک توصیه کرده دارو مصرف نشود بعد از قطع دارو ضایعه بر می گردد و بیماری عود می کند، لذا بسیار مهم است که درمان کافی انجام شود. مدت درمان ضایعات قارچی بدن حدود 6 – 4 هفته، سر حدود 2 ماه و ناخن 6-3 ماه می باشد که ممکن است برحسب نوع دارو، روزانه یا هفتگی یا حتی یک هفته در ماه توسط پزشک تجویز شود. نوعی ضایعه قارچی پوست به نام «تیناورسیکالر» وجود دارد که جزو کچلی ها محسوب نمی شود؛ زیرا حتی در صورت عدم درمان آثاری از خود به جا نمی گذارد و بیشتر در پوست نوجوانان و جوانان که تعریق زیاد دارند، و در آب و هوای گرم و مرطوب دیده می شود و عامل آن قارچ ملا سزیا فورفورا می باشد. این نوع قارچ به رنگ های روشن یا تیره در نواحی پوشیده مانند سینه، شکم، بازوها و پشت دیده می شود و در کودکان ممکن است در گردن و صورت هم دیده شود که با استحمام ، موقتاً رنگ آن کاهش یافته مجدداً تیره می شود. قارچ تناورسیکولر با وجود استحمام مداوم و مصرف داروهای تجویزی، به علت داشتن استعداد فردی برای ابتلا، احتمال دارد که بعد از درمان کامل، ضایعات مجدداً عود نماید. استحمام مستمر روزانه و استفاده از شامپو و صابون های طبی برای این گونه بیماران توصیه می شود.

روز معلم را به تمام معلمان تبریک میگم مخصوصا

خانم خودم (اگه نتونستم بیام ببینمت شرمنده)

یه مدته که نمیدونم چرا درس خوندن این جوری شده؟؟؟؟؟؟؟؟